თარგმანი აკაკი წერეთლისა
ვირმა მოჰკრა ბულბულს თვალი და უთხრა მას: “მეგობარო! ამბობენ, ვითომც მღერალი შენ ჩინებული რამ ხარო.
მოვისმინო შენი სტვენა, გულმოდგინედ დაგიგდებ ყურს, თუ გაქებენ ღირსად შენა!”
აქ თავისი ხელოვნება, ათასნაირად დასტვინა, აიგზნო რა გულის ვნება.
ხან წყნარ ჭიკჭიკში სდნებოდა, ხან მისი სალამურის ხმა მთას და ველს ეფინებოდა.
განთიადისა მღერალსა, მიდამო, არე და მარე მთლად გაემსჭვალოა მის ძალსა.
არ იძვრის, დაწვა ნახირი, სხვა ფრინველთ გუნდი დაწყნარდა, ჩადგა ნიავი, ზეფირი.
სუნთქვასაც ძლივსღა ბედავდა, მხოლოდ უძგერდა გლახ-გული, სატრფოს რომ მღიმარს ხედავდა!
თამამად შეაჩერდა ვირს, მაგრამ იმისმა მსაჯულმა თავი დაჰქინდრა ბრძნულად ძირს.
სწორი უნდა ვსთქვა... მართალი! მაგრამ მებრალვი, რომ არ გყავს ნაცნობი ჩვენი მამალი.
მისი ჰანგებიც გესწავლა და მაშინ სხვა იქნებოდა მაგ შენი გალობის ძალა.”
ამნაირი რჩევა წმინდა, ფრთა გაშალა შესაბრალმა, ცხრა მთას იქით გადაფრინდა.
აგვაშოროს, არც ჩვენ გვინდა! |
საბავშვო ლექსები • • • ![]() |