თარგმანი რეზო თაბუკაშვილისა
გემუდარები ორგულობა არ დამაბრალო, არ დაიჯერო განშორებამ გრძნობა გასრისა, არ დაივიწყო, რომ როდესღაც გული საბრალო შენსავე მკერდში შევინახე შენგან წასვლისას. შენი მკერდია ჩემი გრძნობის თავშესაფარი, შინ დაბრუნება იცის თურმე ჩემისთანამაც. შენზე ოცნებით მოვიარე ქვეყნად მთა-ბარი, მაგრამ ცოდვების განსაბანად წყალიც თანა მაქვს. არ დაგიმალავ, მეც სხვებივით ლხენას დავეძებ, და ახლა შენთან უცოდველი როდი მოვედი, მაგრამ არასდროს დაიჯერო, ისე დავეცე, გადავიწყვიტო შენი სულის სვეტი-ცხოველი, ამ უნაპირო სამყაროში მხოლოდ შენა ხარ. O, never say that I was false of heart, Though absence seemd my flame to qualify. As easy might I from myself depart As from my soul, which in thy breast doth lie: That is my home of love: if I have ranged, Like him that travels I return again, Just to the time, not with the time exchanged, So that myself bring water for my stain. Never believe, though in my nature reignd All frailties that besiege all kinds of blood, That it could so preposterously be staind, To leave for nothing all thy sum of good; Save thou, my rose; in it thou art my all.
შენს უკეთესი რა შემეძლო ქვეყნად მენახა,
For nothing this wide universe I call,
პოეზიის გვერდი • • • ![]() |